Ponowny proces po komentarzu w 5W i portalu Radia Wrocław

W styczniu pisałem o procesie dwóch domniemanych rasistów we wrocławskim sądzie. Stwierdziłem, że sędzia Elżbieta Sztenc w dziwny sposób przesłuchiwała świadka - czarnoskórego mężczyznę, który miał paść ofiarą rasistowskiej napaści. Dziś już wiadomo, że sędzia nie będzie dalej zajmować się tą sprawą.

Oto fragment mojego styczniowego komentarza:
"Niemal każda wypowiedź Kameruńczyka była przerywana, szczegółowo słowo do słowa porównywano zeznania ze śledztwa (sprzed 2,5 roku) i tych złożonych na rozprawie, zadawanie absurdalnych, niezwiązanych kompletnie ze sprawą. Tak jakby sędzia miała gotową tezę i robiła co mogła żeby podważyć zeznania Kameruńczyka i ją udowodnić. Nie zdziwiłbym się gdyby to robili obrońcy, ale niezawisły sąd?
Nie zdziwię się jak oskarżeni zostaną uniewinnieni albo proces zostanie umorzony (ze względu na rzekomą niewiarygodność Kameruńczyka)".

Po tej publikacji ostrym oświadczeniem (całość tutaj) niemal natychmiast zareagował rzecznik Sądu Okręgowego we Wrocławiu. Bogusław Tocicki napisał m.in.:
„(...)Wyjątkową nieodpowiedzialnością i brakiem profesjonalizmu wykazał się Red. Dominik Panek w swojej relacji z procesu toczącego się przed wrocławskim sądem okręgowym, zatytułowanej: „Wrocławski sąd chroni rasistów? (Komentarz)”, zamieszczonej w dniu 14 stycznia 2009r., zapominając, że rolą sądu nie jest bezkrytyczne powielanie tez aktu oskarżenia, lecz bezstronna i rzetelna ocena materiału dowodowego. Zamiast doszukiwać się stronniczości w działaniach sędziego i zadawać zniesławiające pytania o to, czy sąd chroni rasistów, autor relacji powinien pamiętać, że oskarżonych nigdy nie można uznawać za winnych, dopóki ich wina nie zostanie udowodniona i stwierdzona prawomocnym wyrokiem. Obowiązkiem sądu w tej sprawie było zatem precyzyjne ustalenie przebiegu zdarzenia, a przede wyjaśnienie, czy pokrzywdzony stał się ofiarą pobicia, czy też wziął świadomie wziął udział w bójce, co mogłoby nawet narażać go na odpowiedzialność karną(...)".

Sędzia Sztenc uznała po tym komentarzu, że publicznie podważono jej obiektywność i zrezygnowała z prowadzenia procesu. Ma się on rozpocząć od nowa i toczyć przed innym składem sędziowskim.

Nie do końca jest to dobre rozwiązanie - bo oto rodzi się niebezpieczny precedens. Czy teraz także inni sędziowie, skrytykowani w mediach, będą rezygnować? Taka postawa może sparaliżować sądy.

Dlaczego b. oficer MO jeszcze nie siedzi?

Ponad 13 miesięcy temu pisałem, że wreszcie zakończyła się trwająca wiele lat próba skazania byłego wicekomendanta MO w Lubinie oskarżonego w tzw. procesie lubińskim. Wszystko wskazywało na to, że Jan M. pójdzie tam gdzie jego miejsce od wielu lat.

Tak się jednak nie stało. Dlaczego? Bo skazany na 3,5 roku więzienia Jan M. zaraz po wyroku złożył wniosek o odroczenie wykonania kary. Dlaczego? Ano z powodu choroby. I tak sprawa ciągnęła się przez wiele miesięcy bo b. oficer MO z powodu stanu zdrowia nie mógł zjawić się we wrocławskim sądzie. Sprawę zawieszono. I jeszcze nawet dzisiaj biuro prasowe Sądu twierdziło, że dalej jest zawieszona. To jednak nieprawda. Sąd odroczył o trzy miesiące wykonanie kary - co ujawnił kilka godzin później rzecznik SO we Wrocławiu. Do 24 maja. Oczywiście nie będę pisał, że sąd cichaczem zawiesił karę, bo zaraz ktoś mnie zapyta - czy miał się tym głośno chwalić?

No ale wracając do meritum. Jan M. dalej jest chory. "Z opinii biegłych z Zakładu Medycyny Sądowej we Wrocławiu wynika, że od wielu lat przewlekle choruje na schorzenie serca i nadciśnienie tętnicze. Wykonano u niego zabieg kolanografii i poszerzenia tętnicy wieńcowej z implantacją stentu. I po tym zabiegu musi przyjmować leki przeciwzakrzepowe i regularnie kontrolować wskaźniki krzepnięcia krwi" - wyjaśniał mi sędzia Bogusław Tocicki. Brzmi groźnie. Pewnie też wyklucza pobyt Jana M. w zakładzie karnym. Ale ja to zawsze muszę szukać dziury w całym. Ale jak nie szukać kiedy okazuje się, że biegli nawet nie widzieli pacjenta? Że podjęli decyzję tylko na podstawie dostarczonej im dokumentacji. Oczywiście nie twierdzę, że była fałszywa. Ale chciałbym żeby w tej sprawie, która ciągnie się już od prawie 30 lat wszystko było sprawdzone. Każda papierek i słowo b. milicjanta. Bo już nie raz kłamał w czasie procesu wypierając się swojej odpowiedzialności.

Ktoś się pewnie spyta: po cholerę się tak czepiasz i domagasz wsadzenia starego człowieka do pudła? Nie będę się szczególnie rozpisywał. Władza musi wiedzieć, że ktoś jej patrzy na ręce, a kara nawet odległa zawsze może ich spotkać. Zwłaszcza tych, którzy dowodzili, skoro już nie udało się ustalić, którzy zomowcy, nomowcy i milicjanci strzelali do ludzi i oddali śmiertelne strzały.

Pierwsze pieniądze dla Edyty Terki

Prawie siedem lat. Tyle minęło od dramatycznej w skutkach operacji tarczycy 31 letniej dziś Edyty Terki. Do teraz kobieta jest w śpiączce. Jej matka walczy od lat o pieniądze na rehabilitację. Dziś pojawiła się pierwsza nadzieja.
O tej sprawie pisałem na 5W dwa razy (teksty znajdziecie tutaj). Skupiałem się jednak nie na samym nieszczęściu, a na osobie pełnomocnika Wiesławy Terki, matki kobiety w śpiączce. Cóż myślę, że to ta prawniczka m.in. przyczyniła się do tego, że dopiero dziś przyznano pierwsze pieniądze na rehabilitację Edyty. Ale już nie wracajmy do tego. Dopiero dzisiaj rozpoczął się proces cywilny Wiesławy Terki (posłuchaj mojej rozmowy tutaj) kontra województwo dolnośląskie. To Urzędowi Marszałkowskiemu we Wrocławiu podlegał bowiem nieistniejący już szpital, w którym przeprowadzono operację. Matka Edyty chce miliona złotych odszkodowania, 600 tysięcy zwrotu kosztów dotychczasowego leczenia i 8 tysięcy złotych comiesięcznej renty. Rozpoczęcie procesu cywilnego było możliwe dzięki prawomocnemu skazaniu jednego z dwóch oskarżonych o błędy lekarzy. Co prawda minęło już kilka miesięcy ale wreszcie! I od razu dobra wiadomość. Sąd wyznaczył tzw. zabezpieczenie w wysokości 4 tysięcy złotych do końca procesu. Można doszukiwać się tutaj różnych informacji (choć sędzia Bogusław Tocicki przestrzega mnie, że nie można spekulować dziennikarzom o wyroku pierwszej instancji - to ciekawa sprawa byłaby dla Trybunału w Strasbourgu w sprawie wolności słowa) - proces potrwa długo, a może te pieniądze oznaczają, że sprawa dla Wiesławy Terki jest już wygrana, chodzi tylko o wysokość przyznanej kwoty. W każdym razie pieniądze są!

Dzisiaj jako świadek zeznawał doktor Artur Szymański - neurolog, który od 2 lat bezpłatnie pomaga Edycie i jej matce (zachorowała w ubiegłym roku, ma problemy z kręgosłupem, cierpi na dyskopatię). Trudno nie podziwiać takich ludzi, którzy w wolnym czasie pomagają innym. To co dzisiaj opowiadał o opiece nad Edytą powodowało, że przechodziły mi ciarki. Najbardziej smucą powiedziane wprost słowa: lepiej już nie będzie, musimy walczyć by nie było gorzej... Lekarz dodawał też, że nie ma takich leków, które pozwoliłyby na odbudowę tkanki mózgowej.

W tej sprawie chodzi tylko by ta kobieta mogła egzystować w godnych warunkach, by jej chora matka mogła po tych siedmiu latach odetchnąć, by znalazły się pieniądze na leki i rehabilitację...
Wierzę, że wrocławski sąd okręgowy i sędzia Stańczyk podzielą moje zdanie! I nie obchodzi mnie, że zapłacić będzie musiał samorząd województwa, czyli pieniądze na ten cel pójdą z naszych podatków. Choć na pewno skazany prawomocnie lekarz Ryszard M. powinien także się dołożyć...

A może zdarzy się cud...?